من و وبلاگ

وبلاگ را با هودر (حودر) و در روزنامه های  دوم خردادی شناختم. دنبال کردن مطالب وبلاگها کار روزانه من بود و در زمانی که بی همزبان مانده بودم مونس تنهاییم.درسهای بسیاری گرفتم از زندگی دیگران و تلاش کردم که بکار ببندم.
هودر که (ام اللینک) بود برای پیدا کردن بقیه ،الپر،فروغ،کیوان،یک لیوان چای داغ،خورشید خانم،نیک آهنگ،پرستو،فرناز،همایون،خوابگرد و خیلی های دیگه که یادم نیست با نوشته هاشون سرگرمم میکردند.اما شوربختانه هرگز تلاش نکردم وبلاگ بنویسم یا با وبلاگ نویسها در تماس باشم.اما میخوام بنویسم امیدوارم که بتونم ادامه بدم.

سرآغاز

خسته از بیهودگی وتنبلی ام و مردد در تصمیم گیری .چه کنم که در آینده کمتر غم گذشته بخورم.
میخواهم طرحی نو در اندازم و این وبلاگ هم نشانه ای از آن است.شکستن یک تردید شش ساله.
شاید که رستگار شوم!!